22-12-07

I think it's perfectly clear, I'm in the wrong band

Ik voelde daarnet ineens een onvoorstelbare neiging om in m'n dagboek te schrijven. Probleem: ik heb helemaal geen dagboek! Zo'n koddig schriftje met een slot en sleutelkes staat al jarenlang op mijn Carrefour-memo-lijst, maar om de één of andere mysterieuze reden lijkt het ding steevast te versmelten in onzichtbare inkt als ik ga inkopen doen (of zit mijn stiekeme schrik om de sleuteltjes te verliezen daar ergens onbewust voor iets tussen?). Toen drong het tot mij door dat ik dan maar best wat kwam kribbelen op mijn blogje; 't was al zo lang geleden :-)

Hebben jullie dat ook dat het soms lijkt alsof er "spinnewebben" in jullie hoofd zitten? M.a.w. dat ge constant lijkt vanalles (met de nadruk op dat "alles") te vergeten? Het is zo één van die "ouderdomsverschijnselen" waar ik mij al geruime tijd grandioos veel zorgen over maak. Bij mij gaat het van het occasionele "damn! ik heb mij daarjust het verkeerde magnesium-pilleken gepakt bij mijn ontbijt!" tot ronduit schaamtelijke zaken als vijf minuten lang in uw kom soep zitten roeren die staat te warmen op het fornuis eer ge tot de haaruitvalverwekkende constatatie komt dat ge feitelijk 't vuur vergeten opzetten zijt (and believe you me, ik ben nu niet zo'n danig snelle roerder dat ze warm zal worden van de vitesse waarmee ik mijn lepelke draai :-S). Maar dit zijn nog de ludieke voorbeelden. Het wordt erger als moederlief u iets commandeert en dat ge dertig seconden nadien uw hoofd zit tegen de muur te bonken om te herinneren wàt ze juist gezegd heeft (zij zweert er dan weer bij dat ge gewoon nie aan't opletten waart en begint met 't schoon servies naar uwe kop te gooien), of wanneer de prof iets dicteert en ge vlijtig begint de zin te noteren, maar na drie woorden niet meer weet wat het vervolg is.

En dan zitten we nu in de blok. Ge kunt u niet voorstellen hoe erg de zin ontbreekt om te leren. Ik wist van de voorbije jaren al dat die goesting ieder jaar wat afneemt, maar dit jaar is er gewoonweg geen greintje. Het gevoel om nutteloze poespas in uw hoofd te drillen, héél zeker wetende dat ge er uiteindelijk niets mee zijt en dat ge't nen dag (een uur?) nadien weer vergeten zijt, is om ronduit gek van te worden. Het mag kinderachtig en naïef klinken, daar ben ik mij van bewust, maar ik wil léven, op het ritme van de natuur; m'n hart volgen en mijn passies najagen, zonder die o zo kostbare tijd te verspillen achter een stapel papieren die zo saai zijn dat als ge'r uw stoof mee in brand wilt steken, uw vuur uitgaat en uw kolen al blijtend via 't schouw naar buiten vluchten. Ik wil iets betekenen in deze wereld - géén groot politicus worden of een wonderdadig wereldverbeteraar, maar - zoals Bart Peeters het niet be(e)ter(s) kon zeggen - "groot zijn in iets kleins;" als leerkracht Latijn minstens één leerling voorgoed beïnvloeden en hem/haar iets waardevols bijbrengen; als singer-songwriter het leven/harten van de mensen binnendringen die net nood hebben aan ons soort muziek om hen bij te staan in moeilijke perioden, om hen te doen dansen op speciale momenten in hun leven, om hen een tweede stem te bieden waarin ze zich kunnen vinden, gegoten in een sonisch landschap, waarin ze kunnen ontsnappen als ze dat nodig hebben... Ik wil nog zoveel, maar de tijd schrijdt voorbij, en het steeds maar groeiende besef dat het allemaal niet zo makkelijk zal gaan jaagt een optimistisch en levenslustig mens als ik zelfs tijdens één van de meest vrolijke periodes van het jaar toch af en toe wat angstige winterkou op de leden.

Mijn wens voor 2008: een diploma, tijd om mijn volgend cd'tje in elkaar te knutselen, enkele mensen aan wie ik bijles mag geven (om zo mijn "roeping" terug wat kracht bij te zetten) en een vrienden- en familie-kring die eventueel màg uitbreiden met waardevolle individuen, maar waarvan ik al overgelukkig zal zijn als hij gewoon blijft zoals hij is, want éigenlijk is hij ronduit perfect :-)

Merry christmas to you all! En bedankt om al zovele jaren hier langs te komen; het doet deugd om weten dat ik met mijn zielenroerselen ook bij jullie "live" terecht kan...

19:38 Gepost door C.M. in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

als kerstman vind ik u alvast veel betekenend! -)

Gepost door: jeronimo | 22-12-07

Hmm juist 2008 is het jaar waarin we afstuderen... Wat nu? Help!

Gepost door: Manlome | 23-12-07

ongeduldig Je bent ongeduldig Cherman. Dat van goesting om te studeren dat die afneemt. Totally right. Ik hrinner me dat ik in mijn specialisatiejaar na mijn rechtendiploma (what was I thinking!!!!) absoluut geen drive meer had. Hoe ik daar doorgeraakt ben, is me een raadsel. Of juist niet, want het is toen dat k ontdekte dat openvallende bloesjes uw punten naar hoog kunnen halen. LOL
Anyway, ik wil amar zeggen: ik herken de gejaagdheid waarme je wil LEVEN. Maar geloof me: eens je echt in t leven kan stappen als brave werkmens en op je eigen benen en al, dan denk je: fuck, t schoon leven van toen is toch voorbij. Pas op hè: ik zou jamais de la vie terug examens willen doen (ok ok, k heb mij nog eens laten verleiden door naar de balie te gaan, maar sidnsdien is t defintief gedaan)
De tijd voor en na de examens mag gerust weerkomen.
Then again, je evolueert. Ik kon niet wachten om samen te wonene, een huis te hebbben, te trouwen, een hond. Die jacht naar IK WIL VOORUIT stopt eigenlijk niet hoor. Want nu ishet een kindje dat ik wil.
En zo blijft een mens ebzig hè. De Dag dat je in je zetel achteruit kan gaan zitten en denken: voila, ik heb mijn lijstje afgewerkt' die komt best nooit.

Dus, een goede raad: geniet (niet van die examens) nog van dit laatste jaar student zijn.

Gepost door: Little Witch | 27-12-07

zalig pasen zou de paus roepen, maar neen: nieuwjaar!

de beste wensen, het beste laatste jaar uit je studietijd en zo veel meer. Goeie muziek ook uit die tokkelmachine van u...

Gepost door: bruis | 03-01-08

De commentaren zijn gesloten.