09-11-07

The horror of...

Ik had deze serie al eens eerder opgestart, maar het is hoog tijd om hier nog eens ne sequel aan te breiden. Sinds kort stoor ik mij immers danig aan een specimen architecturaal braaksel waarmee we allemaal wel vroeg of laat in ons leven in contact komen, den énen al wa gewilliger dan den anderen... 't Heeft zoiets weg van een mortuarium, maar met minder impressionante diepvriesproducten: 't is er veel te klein, er komt vanzeleven geen kat (met de nadruk op vanzeleven), en de wachter van dienst ziet er meestal zelf uit gelijk dat hij just uit één van zijn frigo's gekropen is... Inderdaad, de pientere lezer heeft het intussen natuurlijk al làng door waarover het gaat; ik heb het namelijk over het fenomeen: NACHTWINKELS.

Op zich ben ik een vurig voorstander van zaakjes die hun deuren openzetten voor de gemoedelijke nachtuil onder ons; ook uw kribbelaar van dienst hier is immers een verwoekerd laat-opblijver/spion des overburen die des nachts verdachte dinges doen, en zindert in de late/vroege uurtjes af en toe nog wel eens naar een nocturnige snack of dito rol wc-papier. Met het principe is dus principieel niks mis; wat ik mij echter afvraag is hoe de betreffende uitbaters van deze "établissementen van het obscure deel des etmaals" op één of andere duistere wijze àllen bij dezelfde interieur-decorateur van mijn voeten belanden. Heeft u soms ook niet het gevoel dat, wanneer u een nachtwinkel binnenstapt, u pardoes belandt in een pathetisch excuus voor een kubistisch ganzen-ei? Steeds wemelt het er van Aldi-rekken die eigenlijk meer dienen om uw collectie "Piet Huysentruyt's Kruiden" op te stapelen dan iets op te zetten dat meer weegt dan de gemiddelde terrastegelgrasspriet, weerklinkt het er van de zoemende TL-lampen, pronkt er in weelderig lettertype (i.e. Times New Arabian) een ludieke slogan op het raam/stuk plexiglas met 23 schrijffouten in hetzelfde woord (à la Denderhoutemse night-shop die al jaar en dag "brod" en "stark drink" verkoopt), maar dit kan mij allemaal gestolen worden. Waar ik persoonlijk het meest problemen mee heb, is het feit dat hun muren/stukken ge-Scotch-taped karton in iéder dorp/stad waar ge gaat het summum demonstreren van witheid. Nu vraag ik u, beste lezertjes: is er nu iets meer onaangenaam dan te gaan shoppen in een "witte winkel?" Komaan, ik peis nu niet dat het zoveel gevraagd is om nekeer een streepke couleur te bezigen om wat meer volk aan te trekken dan slechtziende motten en zuipschuiten die hunnen tel volle Jupilerfleskes kwijtgeraakt waren ergens tussen de herhaling van Jambers en het Belspel. Ik weet ook wel dat die mannen meer praktische dan esthetische doeleinden hebben met hun boetieksken, maar ze kunnen het toch eens proberen hé; 't is tenslotte voor hun eigen goed...

Bij deze roep ik dus àlle nachtwinkel-uitbaters op om iets te doen aan hun imago en for the love of Aladin van binnenhuisarchitect te veranderen, ook al geeft die u ne percent op witte potten Histor. Weet dat u mij zeer toegenegen bent, maar beseft alsook in al ulder glorie en soms ook louchigheid dat ge een volle keet zou kunnen lokken moest ge eens wat meer moeite doen om een streepke pink of een aardig terracotta-tintje tegen uw muur te smeren (en daarmee bedoel ik niét: klop de eerstvolgende mug op uw behang zo spectaculair mogelijk dood).

Dit gezegd zijnde, groet ik u allen met veel vrienschap en (gekleurde) verve! Uw vriend, C.

15:54 Gepost door C.M. in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

bon ik heb het begrepen ik moet gaan schilderen in mijn kot

Gepost door: jeronimo | 09-11-07

De commentaren zijn gesloten.