29-05-06

Komt dat tegen...

Weet u, soms verbaas ik mezelf. Zoals nu dus. Ik weet dat ik een man van vele tegenstellingen ben, en dat ik mezelf soms in één en dezelfde zin durf tegenspreken (om u nog maar een voorbeeld te geven: op de vraag van onze bloemiste of ik "met de fiets was", antwoordde ik met groot jolijt "nee, ik ben per velo" :-S ), maar dit slaat werkelijk alles. Gisteren nog maar mijn gepakte koffers voor uw neus geploft, ready to go and leave this dump voor een week of tien, en ziehier - het is van dat: de Muze klopt weer als een op hol geslagen woodpecker op mijn deur en de schrijfkriebels tintelen als nooit tevoor. Maar vooral: ik zit met een ei en het moet eruit; melk of fondant, u zal het hier gaan proeven.

Ligt het aan het studeren? Ligt het aan een overload aan hersenactiviteit dat ik terug begin te filosoferen? Of heb ik gewoon teveel tijd (lees: vervelende uren achter mijn bureau) om mij te verdiepen in de dingen des levens, terwijl het noodlot mij dwingt om me te verdrinken in de dingen des hels? Chi sara... Het is het volgende:

Waarschijnlijk is het u al opgevallen dat het Belgische weertje haar reputatie wederom katastrofaal in de verf aan't zetten is; regen, koude, onvoorstelbare wind... En't is vooral dit laatste waar mijn hersenkronkels zich zijn beginnen rondwentelen als een slang rond een apotekersstaf. Enkele dagen geleden kreeg ik immers een benard gevoel vanbinnen... Ik loop al ettelijke jaren rond op deze planeet en weet intussen ook wel al hoe het weer uit de hoek kan komen, maar iets klopte gewoonweg niet... Die wind, hartstochtelijker dan nooit tevoren; krachtiger dan ik 'em ooit al geweten heb rond deze tijd van het jaar. Het mag misschien raar en absurd klinken, maar ik voelde me echt benauwd - alsof een nakend onheil op me afkwam en ik niet wist waar te schuilen... En toen sloeg het me: "Zou het kunnen, misschien héél misschien, dat God boos is?" Ik had er normaal gezien geen acht op geslagen, of toch niet erg, aangezien ik mijn eigen zotte gedachten intussen al ken, maar toen Zoetie enkele dagen geleden bij me thuis vertrok, zei ze nog "Zo'n benauwlijk weer; 'k heb soms schrik dat er iets ergs gaat afkomen." Ze sloeg de nagel op de kop, alsof ze al de ganse week de wind had horen huilen in m'n hart... Waarschijnlijk ben ik hier overdreven aan't hersenspinnen, en voor de atheïsten onder jullie compleet klaar om naar 't zothuis gevoerd te worden, maar de gedachte laat me niet los - al een hele dag loop ik met een vreemde sluier over me, net als dat kippevel-gevoel dat ge ervaart wanneer ge een voorgevoel hebt dat er iets slechts op het punt staat te gebeuren. Of zijn we gewoon ons klimaat naar de botten aan't helpen? Vreemde hersenkronkels, niet gepast om aan een zinnig mens te vertellen, maar ik moest ze op jullie loslaten... En uit.

23:22 Gepost door C.M. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

°°° it's the beginning of the end...

Neeje, volgens mij hebben we gewoon pech met het weer... Maar liever juni naar de zak en juli en augustus schitterend! ;)

Gepost door: Manlome | 30-05-06

Zonder antwoord Ben ik gebleven op je aangekondigde einde.. Waarom? Tja, ik vind je studies belangrijker dan mijn leesgenot. Al kriebelde het wel om: "toe, pretty please, stay", te smeken..

En dan dit..

Weet je wat ik denk, T. ? ls God boosheid jou doet bloggen, dan wil ik best wel beginnen geloven.

PS: ja je hebt gelijk dit weer lijkt onheil te voorspellen... Ik voel me ook superraar.
Normaal zijn de examens nochtans één en al goed weer en de zomermaanden, shitty.. Nou ja hopen dat de zon zich straks toch laat zien hè...

Gepost door: Little Witch | 31-05-06

Moest zijn ALS GODS boosheid je doet bloggen

Gepost door: Little Witch | 31-05-06

eerie blowing winds ik heb de zon meegebracht dude en een frisse wind, al zie ik bruin als een negertet of eerder zo rood als een jawel roodhuid
soit
i'm alive and kicking en ik laat de wind heerlijk waaien :-)

Gepost door: lord cms | 02-06-06

De commentaren zijn gesloten.