30-10-05

Nief systeem

Beste leesgierige aardwormen; vermits de tintelingen in mijn tenen mij zeggen dat het tijd wordt om het hier eens over een andere boeg te smijten, heb ik al mijn corroge bijeen geraapt om u vanaf heden tendage een nief concept voor te stellen: LEVENSVRAGEN! Ik zit al een tijdje mensen te observeren (ik weet het; bad voyeur, bad!) en het heeft me warempel al meerdere malen met stomheid (en ook één minder subtiele keer "met lederen handtas") geslagen hoe verdraaid boeiend het menselijk ras wel is! Neem nu vandaag:
Ik ben deze middag met m'n betere helft en m'n beste maat ietske gaan eten (hoor mijn bourgondisch bloed stromen gelijk nooit tevoor) en 't is werkelijk verbazingwekkend hoeveel koppels ge ziet zitten waarbij de vrouwelijke partij square-faced oostwaarts zit te loeren met de zinssnede "I'm with stupid" denkbeeldig op haar voorhoofd geprent, terwijl de facade van het testosteron-dragend gedeelte naar het westen is gericht, verdwaasd in gedachten, stiekem loerend naar het knappe blondje op straat en in zichzelf het aloude vraagstuk oplossend over wat er nu saaier is: zijn eigen leven, of de verhalen van een Vietnam-veteraan die dankzij een afasie enkel nog de woorden "spietvogel" en "nondedzjuu" kan uitstamelen.
Moest ge zulke rariteitenkabinetten op uw één hand kunnen tellen, ge zou er nog kunnen aan voorbijgaan, maar als ge u al begint omsingeld te voelen door zo'n bende gehuwde donderwolken, begint ge u toch wel es vragen te stellen. Is dit werkelijk het lot van een getrouwd koppel? Zijn ook wij gedoemd om ten onder te gaan in "het vanzelfsprekende", "het alledaagse" en gaan wij onze levenspartner binnen twintig jaar ook niets meer te vertellen hebben als we es lekker gaan uit eten? Ik heb het al zo vaak gezegd en ik blijf het bang verkondigen: ik zie veel van mijn - jonge! - vrienden nu al "opgescheept" zitten met een gezel wiens degen al een tijdje aan de haak hangt en die het paard allang boven de stoofpot heeft gehangen, bang om het beest te bestijgen om tesamen met zijn deerne/haar ridder verder de avonturen des levens uit te pluizen... "Settling for less", noemen ze het in't Engels, en 'k vind het een verdraaid goeie uitdrukking. Tesamen blijven bij iemand die "een goeie kerel" of "een lief en schattig meiske" is, maar waar het verhaal daar stopt. Enja, "ge zijt dan al zolang samen; al die herinneringen dan zomaar opgeven, zeker?"... Ik kan hen begrijpen, maar ik hoop van ganser harte dat ook zij één dezer es met hun neus op de mogelijk drieste gevolgen worden gedrukt wanneer ze es lekker gaan uit eten tussen een bende tweevouden die allang het besef verloren hebben dat ze nog leven, laat staan dat ze leven voor elkaar...

19:01 Gepost door C.M. | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Existentie Wat zegt een man op zoveel schrandere opmerkzaamheid?
Ik zou geen heks zijn mocht ik geen mening willen vaporiseren over dit onderwerp en daarbij speel ik natuurlijk heel graag advocaat van de duivel, want in se vind ik dat dat het idd. sad truth is .
Kijk hè Cherman, niet iedereen komt de leifde van zijn leven tegen,e cht waar. of soms kan een relatie heel goed zijn de eerste jaartjes en dan vollen bak bergaf gaan, odat je uit elkaar groeit en/of er midner moeite voor elkaar wordt gedaan, niet meer gebabbeld..Enfin, ge kent dat wel.

En in iedere relatie sluipt er ooit wel wat sleur, maar je kan altijd spannende momenten en verassingen inplannen en soms..is gewoon eens in stilte bij elkaar voor den televies zelfs het toppunt van de dag, zonder een woord te hoeven zeggen (das ook lifde hoor: elkaar gewoon eens in rust laten bekomen zonder dat er superintelligente conversaties moeten).
Anyway, wat wou ik nou ook alweer kwijt? Ik ben dan misschien voor 'more' gegaan en heb mijn vorige 'settlement' opgeblazen, maar dat maakt niet dat ikmij neit kan inleven in diegenen die blijven plakken in iets dat voor mij nu ondenkbaar is. Soms weet je gewoon van niet ebter en zijn er heel belangrijke argumenten om te blijven..
Ik ken mensen die zich afrvagen 'is dit nu alles', maar kan jij Cherman met je hand op je hart zeggen dat een relatie met een ander wel de enige echte liefde zal zijn? ik weet dat niet, hoor, dat is iets wat je alleen voor jezelf 'weet' (en dan nog, 't is eerder 'voelen' voor je de sprong waagt).
't is erg, al die 'vlakke' mensen, hè, amar als zij daar nu vrede mee hebben, tja, dan kan ik van op mijn eilandje passie alleen maar gelukkiger zijn...

PS: Ik zei het al voordien hè, ge zijt een wijze kerel! (verstandig en VREE WIJS!)

Gepost door: Little Witch | 31-10-05

is dit nu alles? eerst en vooral treedt ik Witchy bij in het fiet dat gij een wijze kerel zijt in allebei de betekenissen van het woord :-)
vraag over nummer 3: is uw maat een marginaal? of heeft ie last van die marginalen? :p
mijn paard is er nog en mijn degen hangt absoluut nog niet aan de haak...alleen zit mijn zwaard in de schede en staat het paard op stal tot ik er weer op uit trek op een van mijn wonderbaarlijke ontdekkingstochten langs de panden van het leven en ver daarbuiten...the lord zijn geat wanderings zijn een constante.
Bij gebrek aan avontuurlijke gezelling die aan zijn zijde samen de wereld wil ontdekken, gat de lord als de rode ridder op zijn eentje allerlei avonturen tegemoet.
zoals witchy zegt: eens gewoon genietne zonder woorden waarom niet...ik ben af en toe heel stil, meestal heel stil, dan geniet ik gewoon van het gezelschap in stilte, helaas ervaart de tgenpartij dat meestal als "ongemakkelijke stiltes"... edoch in silence i observe...
uw nieuwe richitng over levensvragen is een goeie nieuwe conceptuele opvatting! ga er maar mee door! :-)

Gepost door: lord cms | 31-10-05

... Ik weet het ook allemaal niet. Soms denk ik dat ik oud word met iemand, soms denk ik dat het er nooit van komt, kun je iemand je leven lang liefhebben? Ik weet het niet. Als ik naar mijn ouders kijk, die zijn goed bezig, maar dat is eerder uitzondering dan regel de laatste tijd.

Gepost door: liese | 31-10-05

Tjah... Wel, ik moet toch ook toegeven dat ik veel zulken "koppels" bemerk, hetzij tijdens culinaire escapades, hetzij tijdens... mmmn, nee alleen tijdens culinaire escapades! ;-) Mijn advies? Nooit uit eten gaan na meer dan 10 jaar huwelijk, dan komt ge da allemaal niet tegen. Voor mij zou dat een ramp zijn met de omvang van mijn maag (lees: een zeeeeeeer grote ramp). Ik weet waarom ik mij niet bind... :-) Mijn eetlust is mij te dierbaar! -EDDEH-

Gepost door: Frederik | 02-11-05

de slimsten der blogland zijn hier al aan de praat geweest... Wat wil je met twee armen der wet... Misschien moet ik dan gewoon stil zijn
u efkes aankijken
(jaja, ik weet welke windrichting er blaast)
en gewoon efkes knipogen...
;-)

Gepost door: ac | 02-11-05

De commentaren zijn gesloten.